Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Δύσκολο να πρέπει κάποιος να μιλήσει για τον εαυτό του...Αφήνω τους άλλους να το κάνουν ....Θα εναποθέτω εδώ τα ταξίδια της δικής μου ψυχής! Ελπίζω να βρεθούν συνταξιδιώτες....

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Πάντα ονειρευόμαστε τη μεγάλη και μοναδική  αγάπη.....ΜΑΚΑΡΙΟΙ όσοι τα κατάφεραν.....

Θα 'θελα μονάχα

Στίχοι: Αντώνης Βεληνόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βεληνόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μαντώ


Σαν να σε ήξερα καιρό
Κι ήμουν μονάχα ένα λεπτό
στην αγκαλιά σου

Σαν να σε είχα ερωτευτεί
σε κάποια άλλη μου ζωή
Ένιωσα κοντά σου

Θα 'θελα μονάχα
μια αγάπη να χα
Με τη δική σου τη φωνή
Να μιλά

Θα 'θελα να μείνεις
ξημέρωμα να γίνεις
Να σε κοιτώ τα πρωινά
όταν ξυπνάς

Όλα όσα είχα ονειρευτεί
σε μια αλλιώτικη ευχή
Μες την ματιά σου

Όλα όσα μου έκρυψε η ζωή
μου τα έδωσες με μια πνοή
Με τα φιλιά σου



Πόσες φορές νιώθουμε ότι πνιγόμαστε? Ότι είμαστε μόνοι, χωρίς νερό, χωρίς ελπίδα? Πόσες φορές νιώθουμε ότι δεν έχουμε καν ουρανό να δούμε?

ΘΑΛΑΣΣΑ ΔΙΧΩΣ ΟΥΡΑΝΟ

ΣΤΙΧΟΙ: ΜΑΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΑΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ:ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΙΔΗΣ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΚΩΝ/ΝΟΣ ΔΩΡΑΣ- ΒΑΓΙΑ ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ


Θάλασσα δίχως Ουρανό
νερό σ' ένα κανάτι
να ξεδιψάσεις δε μπορείς
γεμάτο είν' αλάτι

Θάλασσα δίχως Ουρανό
νύχτα χωρίς αστέρια
σκοτάδι δίχως τελειωμό
ζωή μες στη μιζέρια

Θάλασσα δίχως Ουρανό
αν γίνω, θα πεθάνω
χωρίς εσένα πλάι μου
να ζω, τι να το κάνω

Θάλασσα δίχως Ουρανό
εικόνα δίχως χρώμα
μουτζούρα πάνω σε χαρτί
γλάστρα με δίχως χώμα

Θάλασσα δίχως Ουρανό
νύχτα χωρίς αστέρια
σκοτάδι δίχως τελειωμό
ζωή μες στη μιζέρια


Θάλασσα δίχως Ουρανό
αν γίνω, θα πεθάνω
χωρίς εσένα πλάι μου
να ζω, τι να το κάνω

ΑΝ ΜΕ ΔΕΙΣ ΝΑ ΚΛΑΙΩ-ΑΝΤΩΝΗΣ& ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΔΗΣ

Πόσες φορές δεν έχουμε κλάψει και έρχεται η μητέρα μας και μας ρωτάει τι έχουμε? Πόσες φορες την έχουμε δει να δακρύζει  επειδή πολύ απλά πονάμε εμείς? Πόσες φορές άραγε κάνουμε τα ίδια πράγματα με τις κόρες μας? Αυτό το κομμάτι είναι αφιερωμένο σε αυτή ακριβώς την ανθρώπινη σχέση!


Αν με δεις να κλαίω
Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Βαρδής & Γιάννης Βαρδής ( Ντουέτο )


Πάλι ξενύχτησες κι εχθές,
σε είδα να πίνεις και να κλαις,
κι όμως ποτέ σου δε μου λες τι σου συμβαίνει,
μέσα σου καίει μια φωτιά,
σου χαρακώνει τη ματιά,
κι είναι η ζωή σου τώρα πια, ζωή χαμένη.

Αν με δεις να κλαίω, αν με δεις να κλαίω,
αν με δεις να κλαίω μην ανησυχείς,
αν με δεις να κλαίω, αν με δεις να κλαίω,
αν με δεις να κλαίω να μη λυπηθείς.

Έχω παράπονα πολλά,
κι αν δεις το δάκρυ να κυλά,
πες μου δυο λόγια τρυφερά να με γιατρέψεις,
όμως εσύ γιατί πονάς,
πες μου το δράμα που περνάς,
κι όλο το βλέμμα σου γυρνάς και κλαις ν' αντέξεις.

Αν με δεις να κλαίω, αν με δεις να κλαίω,
αν με δεις να κλαίω μην ανησυχείς,
αν με δεις να κλαίω, αν με δεις να κλαίω,
αν με δεις να κλαίω να μη λυπηθείς.